Filosoflardan biri deyib ki, “Böyük işlər görmək üçün dahi ya da insanlardan üstün olmaq lazım deyil, onlarla olmaq kifayətdir”. Tək bu kəlmə ilə Yer kürəsindəki missiyası doğulduğunda təbiətlə ona verilmiş Oqtay Zülfüqarovu tam xarakterizə etmək olar. Uşaqlara bu sayda musiqi və mahnı bəxş etmək üçün onların yanında olmaq, hiss etmək, ən başlıcası isə sevmək lazımdır. Oqtay müəllimin uşaqlara olan qayğı və məhəbbəti qarşılıqlı idi, onlar da bəstəkarı sevir, onun əbədi yaşayacağını düşünürdülər. O, əbədiyyata qovuşdu, əbədi isə bir çox nəsillərin sevə-sevə dinlədiyi əsərlər olacaq. Hər birimiz “Biz onun mahnıları ilə böyümüşük”, – deyə bilərik və haqsız da sayılmarıq. Bu gün onun haqqında keçmiş zamanda danışmaq çox çətindir. Sözsüz ki, bu, milli musiqi mədəniyyətimiz üçün əvəzolunmaz itkidir. Oqtay müəllimin tələbə və pərəstişkarları onu gözəl müəllim, parlaq musiqiçi, bütünlükdə və təmənnasız olaraq özünü sənətə vermiş bir şəxsiyyət kimi xatırlayacaqlar. O, adi mahnılar deyil, uşaqlar üçün mahnı yazırdı. Uşaq musiqi dünyası xəyallarla doludur ki, bu da onu təkrarolunmaz edir. Bu həm mahnı, həm simfoniya, həm də opera və balet əsərləridir. Uşaqlar üçün mahnı bəstələyərkən musiqiçi çalışırdı ki, onun məzmunu maraqlı və başa düşülən olsun. Müxtəlif yaş kateqoriyasından olan uşaqların maraqlarını yaxşı bilən O.Zülfüqarov məktəb yaşına çatmamış uşaq üçün ayrı, məktəbli üçün tam başqa bir mahnı bəstələyirdi… Davamı →